Manometr to urządzenie służące do pomiaru ciśnienia, zazwyczaj w cieczach lub gazach, i jest jednym z najbardziej podstawowych, a zarazem najważniejszych przyrządów w dziedzinie fizyki i projektowania. Pomimo swojej oczywistej prostoty, zrozumienie, jak dokładnie działa manometr manometr, zapewnia pożyteczną wiedzę na temat technik cieczy, właściwości naprężenia, a nawet sposobu pomiaru. W swojej istocie manometr opiera się na założeniu, że wysokość słupa cieczy może być wykorzystana do określenia działającego na niego naprężenia. Zasada ta, zakorzeniona w podstawowej hydrostatyce, była wykorzystywana od wieków, a pierwsze wersje manometrów sięgają eksperymentów Torricellego z XVII wieku. Manometr zazwyczaj składa się z rurki w kształcie litery U wypełnionej cieczą, zazwyczaj rtęcią lub wodą, chociaż w zależności od zastosowania można stosować również inne ciecze. Jeden koniec rurki jest skierowany na mierzone naprężenie, a drugi koniec jest otwarty na otoczenie lub przymocowany do innego źródła naprężenia. Różnica w poziomach cieczy w obu ramionach telewizora odzwierciedla różnicę w ciśnieniu, którą następnie można określić za pomocą prostych wzorów wyprowadzonych z teorii Pascala.

Zrozumienie różnych rodzajów manometrów jest kluczowe dla każdego, kto rozpoczyna naukę pomiaru ciśnienia. Jednym z najbardziej podstawowych jest manometr w kształcie litery U, który jest dokładnie tym, co sugeruje jego nazwa: szklaną lub stalową rurką wygiętą w kształt litery U i częściowo wypełnioną cieczą. Gdy ciśnienie zostanie przyłożone do jednej strony rurki, ciecz przemieszcza się, a różnica wysokości między obiema stronami może zostać wykorzystana do określenia zastosowanego ciśnienia. Ten typ manometru jest powszechnie używany w laboratoriach badawczych i ośrodkach szkoleniowych, ponieważ zapewnia przejrzysty wykres różnic w naprężeniach i pozwala początkującym na bezpośrednią obserwację właściwości cieczy w środowisku pracy. Innym typowym typem jest manometr w kształcie litery U, który wygląda jak rurka w kształcie litery U, ale ma wbudowaną rurkę w kształcie litery U. Ta zmiana zwiększa czułość, ułatwiając pomiar nawet bardzo małych różnic ciśnień. Taka budowa pozwala dłuższemu słupowi cieczy na odzwierciedlenie niewielkich zmian ciśnienia, co jest szczególnie przydatne w zastosowaniach takich jak kontrola cyrkulacji gazu w układach niskociśnieniowych lub w eksperymentach naukowych wymagających wysokiej dokładności.

Manometry można ponadto podzielić na kategorie ze względu na to, czy mierzą naprężenie bezwzględne, czy mierzą naprężenie względne. Naprężenie bezwzględne opisuje całkowite naprężenie wywierane przez ciecz, składające się z ciśnienia atmosferycznego, podczas gdy naprężenie skalowane mierzy naprężenie względem ciśnienia atmosferycznego. Na przykład manometr przymocowany do źródła próżni może mierzyć ujemne naprężenie względne, czyli naprężenie niższe od ciśnienia atmosferycznego. Ta różnica jest znacząca w wielu zastosowaniach biznesowych i laboratoryjnych. Na przykład w procedurach chemicznych zazwyczaj wymagana jest pewna kontrola nad problemami z odkurzaczem, a możliwość dostarczania szczegółowych analiz przez manometr pozwala projektantom i specjalistom na utrzymanie pożądanego ustawienia. Podobnie w systemach chłodzenia i ogrzewania (ogrzewanie, przepływ powietrza i chłodzenie) manometry służą do kontroli naprężenia kanałów i zapewnienia wydajnej i bezpiecznej pracy systemu.

Wybór cieczy w manometrze nie jest przybliżony, ponieważ gęstość cieczy bezpośrednio wpływa na pomiar. Na przykład rtęć jest powszechnie stosowana ze względu na swoją gęstość, co pozwala na pomiar wysokiego ciśnienia bez konieczności stosowania zbyt wysokiej rurki. Rtęć jest jednak szkodliwa i wymaga ostrożnego obchodzenia się z nią, dlatego w zastosowaniach naukowych lub niskociśnieniowych często stosuje się takie opcje jak woda, alkohol lub specjalistyczne płyny. Woda, będąc znacznie lżejszą od rtęci, wymaga wyższej rurki, aby zmierzyć to samo ciśnienie, co może być niepraktyczne w niektórych sytuacjach, ale doskonale sprawdza się w dyskusjach lub eksperymentach, w których ciśnienie jest rozsądnie niskie. W niektórych zastosowaniach specjalistycznych stosuje się barwione lub barwione płyny w celu poprawy jakości, ułatwiając precyzyjne sprawdzenie poziomu cieczy, co jest szczególnie przydatne w badaniach laboratoryjnych.